اپیکوریسم، اخلاق اپیکوری :
مشاهده نسخه ی چاپی این مطلبsize 20pxsize 20pxsize 20px
 (2055 روز پیش در ساعت 18:11)




 Epicureanism
، اپیکور یا ابیقور (Epicurus) از فیلسوفان یونان باستان ، که آموزش های او بنام اپیکوریسم
معروف است. نمایندگان این مکتب فکری در غرب لوکرز و هوراز هستند و در ایران،
فیلسوف برجسته و دانشمند گرامی و آزاده خیام نیشابوری است
.

در مکتب اپیکور، شناخت، طبیعت و چیزها
به خودی خود هیچ معنا و اهمیتی ندارند، بلکه در خدمت احساس و دریافت های لذت
جویانه و خوشی طلبانه یا دردآور انسان می باشند، احساس هایی که آخرین سنجه و ملاک
خوبی و بدی می باشند. تنها و یگانه هدف طبیعی انسان در تامین خوش بختی و رسیدن به
آن حالتی است که خوشی و لذت را تضمین نماید. اصل بر این است که هماهنگی و هارمونی
در وجود انسان با داشتن و برخورداری از خرد ممکن و میسر است. بی غمی و آرامش
Atarax حالت تزلزل ناپذیر یک خردمند است که
بر کنترل شهوت های خود آگاه و تواناست. خردمندی که همچون خدایی است در میان
انسانها. از پیش شرط های خوش بختی این است که انسان از وحشت دین و مذهب، خرافات و
ترس از مرگ رهانیده گردد
.

مطابق اخلاق اپیکوری، نباید بدنبال هر
خوشی و لذتی بود و یا تسکین هر دردی را خواست. باید از خوشی های دون و پست چشم
پوشید تا به خوشی های برتر دست یافت. خوشی های روحی، بالاترین خوشی ها هستند
. خردمند برای رسیدن به مرحله بی غمی یا
آرامش باید خود را از گرفتاری های سیاسی و اجتماعی دور نگه دارد. حکومت فقط مسئول
امنیت جامعه و تامین عدالت است. مردم عادی را باید با تنبیه و مجازات رهبری نمود.
دوستی، عشق به هم نوعان و مهربانی نسبت به زیردستان در سر لوحه این مکتب فکری
نگاشته شده است
.

وب سایت  آفتاب  22 مهر  1386
شخصیت ها
 


نظر شما درباره این مطلب
نام و نام خانوادگـــــی:
email پست الکتــــــــرونیک:
website تارنمای الکترونیکی:

 
زمان بارگذاری صفحه: 0.017 ثانیه