اصول گزارش ( بخش چهارم ):
مشاهده نسخه ی چاپی این مطلبsize 20pxsize 20pxsize 20px
 (2060 روز پیش در ساعت 19:22)

4- نفی گزارشگر محوری :
 اگر سراسر مطلب  بیانگر  دیدگاه ، نظر وسلیقه  شخص  گزارشگر باشد نمی توان  آن را  گزارش دانست  و مخاطبان  هم آن را به عنوان  یک گزارش  نخواهند پذیرفت .  چنین  مطلبی  می تواند  یک مقاله  یا متن  یک سخنرانی باشد ، نه یک گزارش جامع .مخاطب ، زمانی  به خواندن گزارش ترغیب  خواهدشد که موضوع از جنبه های مختلف  و دیدگاه های  متفاوت مورد بررسی  قرار گرفته  باشد. 
گزارش  زنده ، جذاب  و گیرا گزارشی است  که در آن دیدگاه های مختلف مطرح  شده باشد.گزارشگر  به عنوان  یک عنصر پویا ، هوشیار و آگاه  این  دیدگاه ها را در کنار  هم قرار می دهد  و خوانندگان و شنوندگان  گزارش را به سمت  حقیقت هدایت  می کند. 
اما مطلبی  که در آن نویسنده  متلکم وحده  است   حرف  اول و آخر را می زند ، می تواند یک مقاله  خوب باشد ، اما نمی تواند یک گزارش مناسب محسوب شود.
 در گزارش ، نظریات مختلف مردم ، کارشناسان  و مسئولان  به تناسب  موضوع  درج می شود و طبعا گزارشگر  نیز می تواند دیدگاه های خود را در آن اعمال کند.
اما مطلبی که سراسر آن حاوی دیدگاه های گزارشگر  باشد یک گزارش نحسوب  نمی شود.به عنوان مثال  در ایامی  که بحث  ارائه  و تصویب  و بودجه  سالانه کشور مطرح است .
یک گزارش جامع  از این موضوع  در بر گیرنده  نظریات  تنظیم کنندگان  بودجه  در دولت ، نمایندگان  موافق  و مخالف  با  ماده  واحده بودجع  در مجلس  و دیدگاه  کارشناسان  اقتصادی است.
اما اگر گزارشگر اقتصادی  به دلایلی جز ء مخالفان  و یا موافقان  باشد  و سراسر  گزارش  را به ارائه  دیدگاه های  خود اختصاص  دهد  نمی تواند مدعی  ارائه  گرارشی  جامع  باشد  و مخاطبان حتی اگر  موافق دیدگاه های گزارشگر  باشند آن  مطلب را به عنوان  یک گزارش  جامع  نخواهند  پذیرفت . چنان مطلبی می توانددر بخش  مقالات نشریه  کاربرد داشته باشد.
منبع: کتاب گزارشگری کاربردی برای رسانه های جمعی ، محمد تقی روغنی ها

واژگان و اصطلاحات خبری
 


نظر شما درباره این مطلب
نام و نام خانوادگـــــی:
email پست الکتــــــــرونیک:
website تارنمای الکترونیکی:

 
زمان بارگذاری صفحه: 0.011 ثانیه