احزاب و جناح های سیاسی ایران
مشاهده نسخه ی چاپی این مطلبsize 20pxsize 20pxsize 20px
 (2110 روز پیش در ساعت 15:54)

با توجه به پیچیدگی های حاکم بر فضای سیاسی امروز کشور، بحث درباره تقسیم بندی گروه های سیاسی در ایران امروز کمی دشوار است. زیرا هیچ یک از گروه ها و جناح های سیاسی ایران در قالب احزاب با مرام های تعریف شده و کلاسیک امروزی نمی گنجد، چراکه اکثر گروه ها و جناح ها دارای دیدگاه هایی مبتنی بر اعتقادات اسلامی بوده و اکثراً به جدا نبودن دین از سیاست معتقد هستند و این موضوع باعث تفاوت ماوی در روش ها و منش ها مابین جناح ها و احزاب ایران امروز با احزاب سیاسی دنیا می شود که براساس تعریف های کلاسیک مادی شکل گرفته اند و از طرفی احزاب سیاسی دنیای امروز قائل به جدائی دین از سیاست هستند و آن را به عنوان اصل حاکم بر جهان سیاسی پذیرفته اند. همچنین کم تجربگی و نوپابودن احزاب سیاسی ایران امروز باعث شده که آنها نتوانند به صورت تشکل هایی سازمان یافته مطابق استانداردهای متداول در دنیای سیاست امروز ظهور یابند. به عبارت دیگر تعاریف پذیرفته شده و متداول در دنیای سیاست به هیچ وجه به طور کامل قابل تعمیم به هیچ یک از گروه ها و احزاب سیاسی ایران امروز نیست. افزون براین شفاف نبودن موضع گیری ها و یا تغییر موضع گروه های سیاسی پس از گذشته زمان یکی دیگر از مشکلات در زمینه تقسیم بندی این گروه هاست.
با این حال با توجه به برداشت های کلی از عملکرد و مواضع این احزاب در گذشته و حال، همچنین اصطلاحات و عبارات متداول در مطبوعات و بین علمای سیاست که به هریک از گروه ها نسبت داده می شود، می توان یک تقسیم بندی فرضی را که تا حدودی با واقعیت احزاب و گروه های مختلف مطابقت داشته باشد، انجام داد، اما پیش از این تقسیم بندی لازم است دو مفهوم متداول در مباحث سیاسی امروز کشورمان یکی جناح راست یا گروه های راست و دیگری جناح چپ و گروه های چپ را تعریف کنیم.
جناح راست :
گفته می شود اصطلاح چپ و راست برای گروه های سیاسی به مجمع ملی فرانسه که پس از انقلاب کبیر فرانسه تشکیل شده بود، مربوط می شود. در آن مجمع، نمایندگان تندرو در طرف چپ و محافظه کارها، در طرف راست مجلس می نشستند که البته این سنت، بعدها در دیگر پارلمان های اروپایی نیز باب شد. مفهوم راست را می توان به نوعی ارتجاع و مخالفت با هرگونه تغییر یا نوگرایی و یا به عبارتی اصرار به محافظه کاری دانست. برخی از ویژگی های راست یا جناح راست عبات است از:
1- بی تفاوتی نسبت به اختلاف طبقاتی و یا پذیرش اقتصاد سرمایه داری و در نتیجه نابرابری سطح امکانات افراد مختلف جامعه،
2- تأیید بر لزوم وجود نهادهای سنتی قدرت جامعه مثل سلطنت، رهبری مذهبی، انتقال قدرت به صورت موروثی و غیره،
3- تأیید و تشویق ملی گرایی (ناسیونالیسم) و تهییج احساسات میهن پرستانه و حتی نژادپرستانه و تبلیغ و رجحان فرهنگ ملی و بومی بر فرهنگ بیگانه،
4- اصالت دادن به نظام دموکراسی پارلمانیی و قانون گرایی،
5- تأکید بر اقتصاد مبتنی بر بازار آزاد.
جناح چپ :
مفهوم چپ به گروه هایی اطلاق می شود که خواستار اصلاح در دستگاه حاکم و حفظ روحیه انقلابی در جامعه، همچنین ترقی خواهی، برابری خواهی، دموکراسی، آزادی و حقوق بشر می باشند و  به معنای دیگر جناح چپ به گروه های انقلابی تندرو و هوادار تغییرات در جامعه گفته می شود که دارای دیدگاه هایی به شرح زیر می باشند:
1- طرفداری از تغییرات کلی و سریع اجتماعی و اقتصادی در جهت ایجاد برابری اجتماعی و اقتصادی افراد جامعه و از میان برداشتن فاصله طبقاتی با دخالت هرچه بیشتر دولت در امور اقتصادی و اجتماعی،
2- طرفداری از عقل گرایی و منطق و استدلال در پذیرش مسائل مذهبی و داشتن باورهای فلسفی دینی، همچنین پشتیبانی از آزادی آراء و عقیده و مذاهب و فرقه ها،
3- تأکید بر انترناسیونالیسم در مقابل ناسیونالیسم یا ملی گرایی افراطی. بدین معنی که این گروه ها دارای عقاید و سیاست هایی هستند که بر منافع مشترک اقوام و ملت ها تکیه می کنند و با ملی گرایی تندرو مخالفند. اینان با رد قدرت ملی یا امپریالیسم براین عقیده اند که اگر روابط مسالمت آمیز بین دولت ها برقرار باشد، بین ملت ها نیز روابط بهتری برقرار خواهد بود،
4- گرایش به سنت شکنی و روحیه انقلابی در تمام طول تاریخ، اجرای طرح های تازه اجتماعی، مخالفت با محافظه کاری، ارتجاع، انحصارطلبی و برعکس ایمان به مردم به عنوان مرجع تصمیم گیری و قدرت سیاسی و پذیرش آراء آنها در نتیجه پذیرش دموکراسی یا مردم سالاری،
5- در عرصه اقتصادی طرفدار رفع اختلاف طبقاتی، جلوگیری از انباشت سرمایه در دست طبقه خاصی از جامعه و مخالفت با هرگونه انحصار اقتصادی در نهادهای اقتصادی خصوصی و خواهان دخالت و اعمال کنترل دولت بر تمام بخش های اقتصادی و حتی به دستگیری کامل جریان اقتصاد به دست دولت هستند.
با تعریف این دو مفهوم و براساس نظرات و آراء برخی از اندیشمندان سیاسی، جناح های سیاسی موجود در کشور را می توان به دو جناج عمده چپ و راست و هریک از این جناح ها را به سه زیرگروه، جناح چپ را به چپ سنتی یا ارزشگرا، چپ مدرن (اصلاح طلب)، چپ میانه رو و جناح راست را به راست سنتی یا ارزشگرا، راست مدرن (اطلاح طلب)، و راست میانه رو تقسیم کرد.
تقسیم بندی گروه ها و احزاب سیاسی امروز کشور در غالب شش گروه فوق:
احزاب مذهبی :
1- جناح راست
- راست سنتی (ارزشگرا) : حزب جمهوری اسلامی - جامعه روحانیت مبارز - جمعیت مؤتلفه اسلامی - جریان راست اصولگرا - جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی - جامعه اسلامی مهندسین - جامعه اسلامی پزشکان - انصار حزب الله - جامعه زینب (س).
- راست میانه رو : حزب اعتدال و توسعه - حزب چکاد آزاد اندیشان - حزب تمدن اسلامی.
- راست مدرن (اصلاح طلب) : حزب کارگزاران سازندگی.
2- جریان سوم (مستقل)
گروه روزنامه انتخاب (راست مستقل) - حزب مردم سالاری (چپ مستقل) - جمعیت دفاع از ارزش ها.
3- جناح چپ
چپ سنتی (ارزشگرا) : مجمع روحانیون مبارز - حزب اعتماد ملی - سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی - حزب اسلامی کار - جمعیت زنان جمهوری اسلامی.
چپ میانه رو : حزب همبستگی ایران اسلامی.
چپ مدرن (اصلاح طلب) : جبهه مشارکت ایران اسلامی - دفتر تحکیم وحدت.
احزاب ملی ـ مذهبی و ملی :
1- احزاب ملی ـ مذهبی
- راست : نهضت آزادی ایران
- میانه رو : نیروهای ملی ـ مذهبی (گروه ایران فردا) - جامعه زنان انقلاب اسلامی.
- چپ :
جنبش آزادیبخش مردم ایران (جاما) - جنبش مسلمانان مبارز.
2- احزاب ملی
- راست : جبهه ملی ایران.
- میانه رو
- چپ : حزب ملت ایران.
برای هریک از این گروه ها و احزاب فوق با توجه به تشابه نظرات و دیدگاه های آنها به مکاتب سیاسی در غرب یک همانند سازی صورت گرفته و معادل نام نوع دیدگاه های این گروه ها در مکاتب سیاسی غربی ذکر شده است. تعریف برخی از مکاتب سیاسی غرب یا واژه های سیاسی مصطلح در جامعه که به گروه های سیاسی داخلی نیز اطلاق می شود، این اصطلاحات عبارت است از :
- ارتجاع :
در لغت به معنی بازگشت یا بازگشت کننده یا گذشته پرستی و گذشته خواهی است. به گروه هایی اطلاق می شود که مخالف هرگونه تغییرات بنیادی یا ظاهری در روابط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی کنونی جامعه هستند و یا خواستار خنثی شدن تغییرات بوجود آمده در جامعه و بازگشت به گذشته می باشند و با هرگونه پیشرفت در جامعه مخالف هستند.
-  اکونومیسم :
مقدم داشتن اقتصاد و تأمین معیشت مردم بر سیاست و مبارزه سیاسی.
- آنارشیسم :
مبنای فکری که برپایه دشمنی با دولت استوار است و در عین حال وجود هرگونه قدرت سازمان یافته اجتماعی و دینی را نیز قبول ندارد. برخی، آنارشیست ها را آشوب طلب و هرج و مرج خواه معرفی می کنند، در حالی که اینان برخلاف این مطلب جامعه پرآشوب و بی سامان نمی خواهند، بلکه به نوعی نظام که براثر همکاری آزادانه افراد آن جامعه بنا شده است، اعتقاد دارند و بهترین جامعه را جامعه ای خودگردان می دانند.
- انترناسیونالیسم:
عقاید و سیاست هایی که برمنافع مشترک اقوام و ملت ها تکیه می کند و با ملی گرایی (ناسیونالیسم) پرخاشگرانه مخالف است.
- اصلاح طلبی :
طرفداری از سیاست تغییرات زندگی اجتماعی یا اقتصادی یا سیاسی با روش های ملایم و بدون تنش زائی در جامعه و از راه های دمکراتیک.
- تشنج زدایی :
کاهش تنش سیاسی در روابط دولت ها یا سیاست همزیستی مسالمت آمیز.
- جمهوری :
نوعی حکومت که خانوادگی و یا براساس جانشینی موروثی رئیس حکومت نیست و در آن مدت ریاست جمهوری محدود و انتخاب رئیس جمهور از طریق رأی مستقیم یا غیرمستقیم مردم صورت می گیرد.
- دمکراسی یا مردم سالاری :
عبارت از حق همگانی برای شرکت در تصمیم گیری در تمام امور جامعه که به دو نوع دمکراسی مستقیم که در آن مردم بطور مستقیم در وضع قوانین شرکت می کنند و دمکراسی غیرمستقیم که در آن نمایندگان خواست اکثریت مردم را به اجرا می گذارند، تقسیم بندی می شود. از نظر سیاسی دمکراسی در عمل به معنای حکومت اکثریت رأی دهندگان یعنی نصف به علاوه یک رأی دهنده اطلاق می شود.
- رادیکالیسم :
گرایس به دیدگاه های سیاسی تندرو در مقابل میانه روی در عملکردهای سیاسی و عبارت از نظرها و روش هایی که خواهان دگرگونی بنیادی و فوری در نهادهای اجتماعی و سیاسی موجود هستند و در مورد تمام جناح های سیاسی چه راست و چه چپ و چه مکاتب سیاسی متفاوت می توان صفت تندروی را برای برخی از اعضای تندرو آن در نظر گرفت.
- رواداری (تسامح و تساهل) :
روادانستن و محترم شمردن وجود عقاید و آراء مخالف و گوناگون سیاسی، دینی، اجتماعی، فلسفی، هنری در درون یک نظام سیاسی و اجتماعی. تسامح و تساهل یا رواداری یکی از اصول مهم لیبرالیسم و دمکراسی جدید است. بنابر اصل تسامح و تساهل رشد و بالندگی جامعه و دستیابی به نظم عقلی، سیاسی  و اجتماعی برپایه گزینش آزادانه افراد هنگامی ممکن است که جامعه و قدرت حاکمه اصل رواداری را پذیرفته باشند و همچنین مطابق این اصل آزادی های فردی تنها هنگامی پابرجا و در امان است که جامعه وجود باورها و آراء گوناگون را بپذیرد و آن را تحمل کند.
- سرمایه داری (کاپیتالیسم) :
سیستمی که در آن مالکیت خصوصی سرمایه تعیین کننده نظام اقتصادی و سیاسی آن جامعه و به وجود آورنده یک نظم خاص در جامعه است که در آن طبقه حاکم سرمایه دار یا بورژوازی از نیروی تولیدی جامعه به سود خود بهره گیری می کند.
- سوسیالیسم (جامعه گرایی) :
تئوری سیاسی که هدف آن مالکیت یا نظارت جامعه بر وسایل تولید، سرمایه، زمین، اموال و جزء آنها بطور کلی و اداره آنها به سود همگان است. به عبارتی سوسیالیسم طرفدار مالکیت و نظارت عموم افراد جامعه است که برخلاف و مقابل لیبرالیسم اقتصادی و فردگرایی و نفع فردی است. سوسیالیسم براین عقیده است دخالت اکثریت و دولت در مقام نمایندگی اکثریت می تواند نفع عمومی را تضمین کند. نمونه کشورهای سوسیالیست را در گذشته در فرانسه و اکنون در اکثر کشورهای اسکاندیناوی نظیر سوئد، فنلاند و غیره می توان دید.
- سوسیال دمکراسی :
شاخه ای از سوسیالسم که بر اصل مردم سالاری (دمکراسی) برای دگرگونی های اجتماعی و اصلاح طلبی تأکید دارد و نه بر انقلاب. این طرز فکر بر چند کشور اروپایی حاکم است.
- فاشیسم :
در اصطلاح عام؛ رژیم های استوار بر دیکتاتوری، ترور و خشونت را می گویند. فاشیسم نشأت گرفته از حکومت ایتالیا در زمان موسولینی در جنگ جهانی دوم است و حکومت موسولینی در آن زمان و حکومت های مشابه را فاشیسم می گویند. مثلاً حکومت هیتلر در آلمان در زمان جنگ جهانی دوم و پیش از آن.
- فردباوری :
نظریه سیاسی و اخلاقی که کامروایی فرد را غایت عمل اجتماعی و زندگی می شمارد و پایه آن براین فرض است که سودجویی فرد به خودی خود به سود کلی جامعه می انجامد.
- فن سالاری (تکنوکراسی) :
حکومتی که در آن دانشمندان، مهندسان و کارشناسان اقتصادی قدرت حاکمه را تشکیل دهند. قدرت فن سالاران (تکنوکرات ها)در حوزه تصمیم گیری های ایشان در زمینه برنامه ریزی های اقتصادی و طرح ریزی های استراتژیک سیاسی و نظامی و گسترش علم و پژوهش است.
- کثرت باوری یا پلورالیسم :
در سیاست به معنای باور به کثرت و استقلال گروه های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در هر سیستم و هواداری از ارزش های اخلاقی و لزوم وجود گروه های گوناگون سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در نظام است. کثرت باوران بر تقدم حقوق برخی گروه ها و نهادها مثل خانواده، کلیسا، اتحادیه ها و حکومت های محلی بر دولت تأکید می کنند و براین عقیده اند دولت مرکزی نباید انحصاری باشد بلکه دیگر نهادهای اجتماعی باید مقدم بر دولت و مستقل از دولت و قدرتمند باشند.
- کمونیسم :
در لغت به معنای اشتراکی و از دیدگاه سیاسی به ایده هایی اجتماعی اطلاق می شود که هدفش مالکیت اشتراکی تمام دارایی های یک جامعه است. یعنی برابری همه افراد جامعه بطور مساوی در داشتن اموال جامعه، شعار کمونیست ها این است که «از هرکس به اندازه تواناییش و به هرکس به اندازه نیازش».
- لیبرالیسم یا آزادیخواهی :
مجموعه روش ها و سیاست ها و ایدئولوژی هایی که هدفشان فراهم کردن آزادی هرچه بیشتر برای فرد است. به هوادار این سیاست ها لیبرال یا آزادیخواه می گویند. اصول اصلی سیاست های لیبرالی عبارت است از:
1) ارزشمند شمردن بیان آزادانه عقاید فردی،
2) این گروه براین عقیده اند که آزادی در بیان عقیده به سود جامعه و فرد است،
3) پشتیبانی از نهادهای اجتماعی که آزادی های عقاید را ممکن می کند،
4) در عرصه اقتصاد از بازار آزاد اقتصادی هواداری می کنند،
5) چندگانگی مراکز قدرت «کثرت باوری». لیبرالیسم اقتصادی که مبنای آن عملکرد عادی بازار آزاد است اکنون در آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی در حکومت کاملاً دخالت دارد.
- ماتریالیسم :
ماده گرایی یا دیدگاهی که به تاریخ با دید مادی می نگرد.
- ماتریالیسم دیالکتیک :
نظریه فلسفی در زمینه مابعدالطبیعه که معتقد است بنیان هستی «ماده» است و همه صورت های هستی از منشأ مادی به وجود آمده اند و یا تغییر و توسعه یافته ماده اند، که برطبق قوانین خاص که دیالکتیک نامیده می شوند، تغییر می یابد.
- مارکسیسم :
نظریه ای در زمینه چگونگی تحول در زندگی اجتماعی و تاریخی انسان و قوانین حاکم برآن که پایه گذار آن کارل مارکس و انگلس هستند. براساس این نظریه نظام سرمایه داری به حدی پیشرفت می کند که فاصله طبقانی بین قشر سرمایه دار و توده های فقیر جامعه یا طبقه پرولتاریا بیش از پیش افزایش می یابد، یعنی طبقه جدیدی از کارگران استثمار شده در بخش صنعت به وجود می آیند که بر ضد نظام سرمایه داری و بهره کشی وارد عمل و باعث نابودی سرمایه داری شده اند و بدین وسیله کل بشر به آزادی های دلخواه می رسند. به تعبیر دیگر هر پدیده ای در درون خود همزاد متضاد با خود را پرورش می دهد که پس از گذشت دورانی آن پدیده متضاد طی فرآیندی باعث نابودی به وجودآوردنده خود می شود. مثل نظام سرمایه داری که یک توده کارگری فقیر یا طبقه پرولتاریا را در درون خود ر شد می دهد و پس از دوره ای این طبقه ضد نظام سرمایه داری قیام کرده و نظام سرمایه داری را سرنگون می کند.
- محافظه کاری :
بینش سیاسی که نهادهای قدیمی و ریشه دار را از نهادهای نو و بی تجربه ارزشمندتر و قابل اعتمادتر می داند. براساس این بینش سیاسی، اهمیت قانون و نظم، پیوستگی، سنت، احتیاط در نوآوری و اهمیت آداب و رسوم اجتماعی مورد تأکید هستند. اینان معتقدند امکان نابودی شر و بدی ها از روی زمین وجود ندارد، زیرا ذات بشر ناقص است.  اصول محافظه کاری بدین شرح است:
1) محافظه کاری در برابر تندروی (رادیکالیسم) گروه های سیاسی و انقلاب خواهان،
2) حفظ اصول لیبرالیسم،
3) احترام به مالکیت خصوصی افراد،
4) پذیرش درجاتی از نابرابری های اقتصادی و غیره میان افراد جامعه،
5) عدم دخالت فراگیر دولت در اقتصاد،
6) حفظ آزادی های فردی و سنت ها و رسوم اجتماعی و نهادهای سیاسی و تاریخی.
- ناسیونالیسم (ملی گرایی) :
دیدگاهی است که وطن پرستی و ویژگی های ملی چون نژاد، زبان، سنت ها و عادت ها، ارزش های اجتماعی و اخلاقی و به طور کلی فرهنگ یک کشور را به گونه مبالغه آمیزی برتر می شمارد و گاه ممکن است فرهنگ ملی خود را برترین فرهنگ نسبت به دیگر ملت ها بداند. وفاداری به خاک و تمامیت ارضی و فداکاری برای پاسداری از کشور از پایه های اساسی ملی گرایی بشمار می رود.
لیست احزاب و تشکل های قانونی کشور
تا مرداد 1379 تعداد 110 حزب و جمعیت سیاسی از کمیسیون ماده 10 احزاب وزارت کشور پروانه فعالیت دریافت کرده اند. نظرسنجی های عمومی نشان می دهد که مردم شناخت اندکی از این احزاب و مؤسسان و اهداف و عملکرد آنها دارند.
نام و تاریخ تشکل و اعضای هیئت مؤسس 94 حزب و تشکل سیاسی به ترتیب تاریخ اخذ مجوز از وزارت کشور بدین شرح است:
1- جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران در 68/4/12 ؛ زهرا مصطفوی، مرضیه حدیدچی (دباغ)، ربابه رفیعی طاری (فیاض بخش)، فاطمه ایران منش، صدیقه مقدسی، قدسیه فیروزان، سهیلا جلودارزاده و فاطمه طباطبایی.
2- مجمع روحانیون مبارز در 68/4/12 ؛ مهدی کروبی، سیدعلی اکبر محتشمی پور، سیدمحمدعلی ابطحی، سیدعبدالواحد موسوی لاری، مجید انصاری، اسدالله بیات، سیدمحمد خاتمی، رسول منتجب نیا، صادق خلخالی گیوی، سیدمحمود دعایی و محمدرضا توسلی.
3- جمعیت فداییان اسلام در 68/4/12 ؛ محمدمهدی عبدخدائی، محمدعلی لواسانی، سیدمحمد میرداماد اصفهانی، محمدرضا نیکنام امینی، سیدجواد واحدی، سیدحسن مرتضوی، اصغر عمری، علی بهارهمدانی و محمدمهدی فرجو.
4- کانون هنرمندان و نویسندگان مسلمان در 68/4/12 ؛ مرتضی حیدری، فرزین نگارستان، سیدمحمدباقر فدوی، ادهم ضرغام، بیت الله ستاریان، سیدامیر منصوری، ابوالقاسم کافی و علیرضا نوروزی طلب.
5- جامعه روحانیت مبارز تبریز در 68/5/28 ؛ سیدحسین موسوی تبریزی، محمد ایمانی جامچی، محمد کریمی، سیدرضی بلاغی، قدرت شجاعی، نجف آقازاده استرکان، اسحاق فروتن، محمد روحانی زاده و عزت لاهویت.
6- حزب هدایت اسلامی  در 68/11/1 ؛ علی اکبر خوشرو، سیدحسین ابطحی، ابراهیم حیدری، علیرضا الله دادی، داریوش زرگری، ابراهیم شمس و محمدرضا طالبیان (در سال 75 رسمی منحل شد).
7- کانون فارغ التحصیلان شبه قاره هند در 68/12/1 ؛ منوچهر متکی، سیدمهدی نبی زاده، عباسعلی تسلیمی، جواد سلیمی، مهدی محتشمی، سیداحمد میرجعفر تفتی، انوشه گیلانی نژاد، مسعود محمدزمانی و محمد اسدی طاری.
8- جمعیت مؤتلفه اسلامی در 69/9/21 ؛ حبیب الله عسگراولادی، سیداسدالله بادامچیان و سیداصغر رخ صفت.
 9- کانون اسلامی مهندسین در 69/9/21 ؛ غلامرضا عبداللهی، مجید حبیبیان، مختار متین رزم، علی اصغر خشه چی، مصطفی نوری لطیف، محمدحسن نجفی قدسی، محمدحسن تولایی و احمد روشنفکرراد.
10- کانون ولی عصر در 69/12/18 ؛ رمضان جنتی رضوی، حسن امیری قریه علی، محمد سهرابی، حسن رشیدی، محمدعلی خراسانی، علی اکبر امیری، محمدعلی حکیمی و غلامرضا خراسانی.
11- انجمن اسلامی معلمان ایران در 70/1/21 ؛ مرتضی کتیرائی، اصغر نوروزی موحدنیا، عباس دوزدوزانی و گوهرالشریعه دستغیب.
12- جامعه اسلامی مهندسین در 70/3/8 ؛ حسن غفوری فرد، محمدرضا باهنر، سیدمحسن بهفر، سیدمرتضی نبوی، سیدمجتبی شهره هاشمی و غلامحسین امیری.
13- انجمن مهندسان ایران در 70/7/10 ؛ رحمت اله خسروی، محمدرضا بهزادیان، علی محمداحمدی، سیدحسن الحسینی، کریم ملک آسا، احمد کبیری، محسن نریمان و محمد قمی.
14- سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران در 70/7/10 ؛ محمد سلامتی، بهزاد نبوی و حسین صادقی.
15- انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها در 70/8/20 ؛ نجفقلی حبیبی، علیرضا صفاریان، محمد صارمی، داود سلیمانی، قربان بهزادیان نژاد و میرفضل الله موسوی.
16- جامعه زینب در 70/8/20 ؛ مریم زعفرانی بهروزی، منیره نوبخت، نفیسه فیاض بخش، پروین سلیحی، شمسی معتمدی، اعظم نوشه گل، ناهید اعظم، رام پناهی و معصومه رضایی نظری.
17- خانه کارگر در 70/10/15 ؛ علیرضا محجوب، حسین کمالی، علی ربیعی، رضا محمدولی، محمد دانشور، اسرافیل عبادتی و محمود اسدی.
18- مرکز اسلامی دانشگاهیان در 71/2/2 ؛ رضا دهقانی فرزام، مینو راست منش، محمدرضا شیرزاد، اصغر ذکائی، مجید قائمیان، بهمن نوری، ناصر درخشان و علی حسین پور.
19- انجمن اسلامی مهندسان زمین شناسی و معدن ایران در 71/3/6 ؛ حسین مظفری نژاد، محمدباقر فرهادیان، ابراهیم راستاد و محمدحسین اختیارآبادی.
20- جامعه اسلامی بختیاریها در 71/3/6 ؛ اسدالله کیان ارثی، امیدوار رضائی، قاسم سلیمانی، علی یوسف پور، قلی شیخی، علی قنبری، ذبیح کریمی و محمدرضا میرغایب.
21- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان اروپا، آمریکا و اقیانوسیه در 71/5/14 ؛ مهرداد فولادی نژاد، سیدحسین فصیحی لنگرودی، علی خوش باطن، ابراهیم نعمتی پور، علی اصغری، حمید مهدیقلی، حسین رقمی زاده و سیدامیرالدین صدرنژاد.
22- جامعه اسلامی فرهنگیان در 71/6/1 ؛ عزت الله دهقانی، منصوره فرهمندزاده، مریم زعفرانی بهروزی، منیره نوبخت، سیدابوالقاسم رئوفیان، علی فرهمندزاده، اسدالله بادامچیان و محمد الهیان.
23- جامعه زنان انقلاب اسلامی در 71/9/4 ؛ اعظم علائی طالقانی، بدرالملوک امام پور و پرویندخت یزدانیان.
24- انجمن اسلامی مهندسین خراسان در 71/9/4 ؛ علی اصغر اعظمی، حسن علیجانی مقدم، عباس امیری پور، احمد شخص سلیم، سیدمحسن بنی هاشم چهارم، احمدیار احمدی خراسانی، سیدهاشم بنی هاشمی و سیدخلیل مهدیزادگان.
25- انجمن اسلامی پزشکان در 71/11/1 ؛ علی اکبر ولایتی، عباس شیبانی، دکتر شهرزاد، وحید دستجردی و شهاب الدین صدر.
26- انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران در 72/1/21 ؛ محمد فرهادی، احمدعی نوربالاتفتی، حسن حسینی تودشکی، سیدمحمد صدر، محمدرضا راه چمنی، امیدوار رضائی میرقائد، سیدحسین فتاحی و محمدرضا واعظ مهدوی.
27- کانون اسلامی دانشگاهیان خراسان در 72/2/10 ؛ مهدی حسن زاده، محمدعلی گندمی، مهدی پارسا، محسن رزمی، سیدمجتبی سادات نعلچیان، محمدصادق جوادی حصار، ولی نیکنام شاهرک، نعمت الله رشیدنژاد، محمدتقی کره ای و محمدجواد واعظی پور.
28- انجمن اسلامی فرهنگیان خراسان در 72/7/10 ؛ احمد یاراحمدی، نصراله مجتهدپور، جواد آرین منش، سیدمحسن بنی هاشمی، سیدعلی فیاض بخش، غلامحسین افضلی، غلام نبی گلستانی، علی اصغر خلیل زاده و عزیزالله توکلی.
29- جامعه انجمن های اسلامی اصناف و بازار در 72/8/10 ؛ سعید امانی همدانی، حمید کریمی اصفهانی، ماشاءالله جواهریان، محمود فقیهی رضایی، مرتضی کاشانی زرین، مسعود زندیه، محمدحسینن عبدالخالقی و علی رحمانی.
30- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان آمریکا و کانادا در 72/9/3 ؛ رضا شیوا، فرخ پارس زاده، داود بهرامی سیاوشانی، حمید نصراللهی زاده، ناصر سلطانی و منصور خدادادی.
31- جامعه اسلامی دانشگاهیان ایران در 72/9/10 ؛ علی عباسپورتهرانی فرد، سیدمصطفی میرسلیم، عباس شیبانی، رضا مکنون و کریم زارع.
32- جامعه اسلامی کارمندان در 73/3/17 ؛ محمدصادق فیاض، نصراله میرزایی نصیر، حسن کاظم پوردهکردی، مصطفی بیگلر، احمدرضا بیات، سیدکمال سجادی، محمد بخارایی و رحیم علی زاده باروق.
33- اتحادیه اسلامی دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی در 73/9/20 ؛ حشمت الله طبرزدی، محمدحسن علیپور، رضا سرافراز، محمدحسین زارعی، محمد سلامتی و سیدجواد امامی.
34- جامعه اسلامی کارگران در 74/5/21 ؛ علیرضا صابرکوچکرانی، مصطفی بیگلر، عبدالله حمیدی، محمد اقبال، مسعود برهمن و مجید افشاری.
35- جامعه انجمن های اسلامی اصناف خراسان در 75/2/23 ؛ علی شمقدری، محمدعلی غفاریان، مسعود اخوی زاده، سیدعلی شوشتری، ناصر مقدم، محمدابراهیم واحدیان عظیمی و محمدحسین نیازمند.
36- جامعه اسلامی دندانپزشکان در 75/2/23 ؛ نصرالله عشقیار، عباس منزوی، محمدصادق احمدآخوندی، احمد حسین نکوفر و کاظم آشفته یزدی.
37- جامعه اسلامی دامپزشکان در 76/4/7 ؛ علی رضا صدیقی، محمدعلی اخوی زادگان، محمدکاظم کوهی و محمدعلی راد.
38- جمعیت اسلامی وکلای دادگستری در 76/4/14 ؛ نبی الله احمدلو، غلامرضا امینی، سعید خورشیدی و اباذر محبی.
39- انجمن روزنامه نگاران مسلمان در 76/5/12 ؛ حسین شریعتمداری، حسین انتظامی، سیدمحمد صفی زاده، سیدجلال فیاضی، عباس سلیمی نمین، سیدمرتضی نبوی، مهدی شجاعی، علیرضا مختارپور و مهدی نصیری.
40- جمعیت دفاع از ارزش های انقلاب اسلامی در 76/6/23 ؛ محمد محمدی نیک(ری شهری)، سیدعلی غیوری نجف آبادی، سیدعلی اکبر ابوترابی، علی رازینی، روح الله حسینیان، محمدصادق عرب نیا، احمد پورنجاتی، محمد شریعتمداری و محسن سلطانی شیرازی.
41- انجمن اسلامی کارگران خراسان در 76/11/12 ؛ احمد توکلی افشار، محمود محمدی ثانی، حسن صادقی فتح آباد، حسن سعیدی زاده، غلامحسین ترک زاده، غلامحسین حمیدی و محمد نجاتی.
42- کانون فارغ التحصیلان آذربایجان غربی در 76/12/20 ؛ علی کامیار، علیرضا سیاوش پور، قاسم مریدی، امیر اسلامی تبار و محسن باقرزاده.
43- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان دانشکده فنی دانشگاه تهران در 76/12/23 ؛ علی اصغری، رضا فرجی دانا، سیدمهدی فخرائی، حبیب الله بی طرف و عبدالمجید شهیدی.
44- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری در 76/12/23 ؛ عبدالهاشم یعقوبی، محمدحسن پیرزاده، عباسعلی زارع، صف اله فغانپور عزیزی، محمدحسن میرزابیگی، منصور دست گشاده و علی اکبر ملاتباالهی.
45- جامعه اسلامی ناصحین قم در 77/1/25 ؛ حسین ایرانی، محمدعلی شرعی، اصغر عبداللهی، رضا آشتیانی عراقی، محمد خلج، علی اصغر میانجی و جعفر امامی.
46- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان دانشگاه تربیت معلم در 77/1/25 ؛ یوسف نیکی ملکی، یعقوب سیمین روی، عباس میرگلویی، کبری علی پور، مصطفی منصف و حسین صالحی.
47- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان فیلیپین در 77/3/12 ؛ محمدرضا نظام دوست، علی عابدزاده و حجت الله بختیاری.
48- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان ایتالیا در 77/3/12 ؛ سیدمحمدباقر حسینی، محمدحسن قدیری ابیانه، حجت بهرامی، قدرت الله کربلایی، حسن حاج نجاری و حسین مردی.
49- مجمع نمایندگان ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی در 77/3/12 ؛ علی اصغر رحمانی خلیلی، محسن رهامی، عسگر فقیه علیه آباد، غلامرضا انصاری و ذبیح الله صفایی.
50- حزب همبستگی ایران اسلامی در 77/4/20 ؛ محمدرضا راه چمنی، سیدمحمود میرلوحی، غلامرضا انصاری، الیاس حضرتی، قدرت الله نظری نیا و علی اصغر عبداحمدی.
51- جمعیت فدائیان رهبر در 77/4/31 ؛ نعمت الله تقاء، عباس طوبایی، محمدحسین روزی طلب و محمدرضا مشفقیان.
52- جمعیت حقوقدانان ایرانی مدافع حقوق بشر در 77/6/9 ؛ غلامرضا امینی، قدرت الله نوروزی، فاطمه هیزمی آرانی، منصور علیزادی، نبی الله احمدلو، احمد عرب عامری، سعید خورشیدی، اباذر محبی و حمیدرضا دهقان بوده.
53- جمعیت اسلامی زنان در 77/7/27 ؛ مریم محسنی، بتول رنجبر کهن، فاطمه عزیزآبادی و زهرا عزیزآبادی فراهانی.
54- کانون نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی در 77/8/18 ؛ علی مبینی دهکردی، علی نقی سیدخاموشی، مصطفی ناصری، محمدهاشم رهبری و عبدالله نوروزی.
55- جمعیت خدمتگزاران سازندگی خراسان در 77/8/18 ؛ احمدیار احمدی خراسانی، غفور حلمی طرفی، سیدجلال فیاضی، عبدالله کوپایی، سیدخلیل مهدیزادگان، محسن امیریان، محمدرضا محسنی، علیرضا صفری، غلامحسین حیدری، مصطفی یقینی، جواد آرین منش، عبدالمجید حلمی و علی اصغر اعظمی.
56- مجمع اسلامی کارمندان خط امام در 77/8/18 ؛ علی توحیدلو، سیدحسن کاظمی، محمدعلی صفری، رمضان میرزاپور شفیعی و معصومه محترمی.
57- جامعه اسلامی پزشکان در 77/8/20 ؛ خسرو رحمانی، سیداحمدعلی کاظمی، امیرمحمود تفضلی و رضا صادقی.
58- مجمع نیروهای خط امام در 77/8/20 ؛ سیدهادی خامنه ای، رحمت الله خسروی و احمد حکیمی پور.
59- جمعیت طرفداران نظم و قانون در 77/9/4 ؛ حسین طجرلو، علی بزم آزمون، یوسف شیخ نژاد و علی موشح.
60- کانون اسلامی استادان دانشگاه تهران در 77/9/5 ؛ بهزاد مشیری، کارن ابری نیا، مجتبی شریعتی نیاسر، محمدحسن پنجه شاهی، حسن فرهنگی، ناصر سلطانی، رضا شیوا و سیدمحمدحسین پیش بین.
61- جامعه اسلامی فارغ التحصیلان هنر در 77/9/5 ؛ عبدالهادی قزوینیان، محمدجواد رسائی و میرلطیف موسوی گرگری.
62- جامعه اسلامی ورزشکاران در 77/9/5 ؛ محمود مشحون، سیدمصطفی میرسلیم، محمدرضارحیمی، حسن غفوری فرد، عبدی علیجانی، محمد انصاری، سیدامیراحمد مظفری و احمد ناطق نوری.
63- مجمع اسلامی بانوان در 77/9/30 ؛ فاطمه کروبی، سیهلا جلودارزاده و سوسن سیف.
64- جمعیت پیروان ولایت فقیه دشتستان در 77/9/30 ؛ علی بهبهانی، سیداسماعیل حسینی نژاد، محمد عابدی، مسعود آتشی و اکبر مهاجری.
65- انجمن اسلامی کارکنان بیمه البرز در 77/10/5 ؛ داود علی شیرازی، هدایت صادقی عرصه گاه، مریم کریمی، علیرضا مقرب و قربانعلی فتحی گراشینی.
66- حزب تمدن اسلامی در 77/10/14 ؛ محمد هنردوست، مجتبی هراتی نیک، علیرضا منظری، مرتضی محمودی، میرمهدی نجفی، حمیدرضا علم الهدی و محمدعلی آقایی.
67- مجمع پویندگان اندیشه های اسلامی در 77/10/20 ؛ محمد اشرفی مهابادی، محمدعلی خلاقپور، علی داستانی، علی تیرداد، مسعود شفیع زاده، عیوض تیزجنگ و منوچهر عبادی.
68- انجمن اسلامی فر هنگیان استان قم در 77/10/20 ؛ سیدیوسف پوریزدان پرست، تقی ناظری، عباس محمدی، غلامرضا رضائیان و سیدعلی اصغر برقعی.
69- انجمن روزنامه نگاران زن ایران در 77/10/20 ؛ جمیله کدیور، اشرف گرامی زادگان، حمیرا حسینی یگانه، ژاله فرامرزیان بروجنی و پروانه محی.
70- کانون اسلامی مدرسان مراکز تربیت معلم در 77/10/25 ؛ ایوب وحدت نیا، محمدرضا هزاوه، حبیب الله جدیدی، طاهره شالچیان، محمد وکیلی محلاتی، روح انگیز رباطی و طیبه یزدانی.
71- مجمع دانشجویان و فارغ التحصیلان گیلانی در 77/10/30 ؛ بهزاد روحی، سیدصابر میرعطایی، سیروس بهرام زاده، علی فردوسی و شاهرخ رمضان نژاد.
72- جامعه دانشجویان و فارغ التحصیلان کرمانشاهی در 77/10/30 ؛ حمیدرضا حمدی شهره، مرضیه ماهیدشتی، نوشین محمدی، حمید فدایی، قدرت الله نجفی و مهدی رنجبر.
73- حزب اسلامی کار در 77/11/5 ؛ علیرضا محجوب، سهیلا جلودارزاده و عبدالرحمن تاج الدین.
74- مجمع اسلامی فارغ التحصیلان دانشگاه ابوریحان بیرونی در 77/11/5 ؛ محمد جاریانی، سیدعبدالحسین واحدی، محمدتقی شیرکوند، محمدرضا شریف، سیداحمد موسوی، سیدمرتضی صحری و اکبر حکاکان.
75- کانون تربیت اسلامی در 77/11/5 ؛ حسین احمدی، علیرضا براتیان، یوسف سلطانی و محمود فرشیدی.
76- جمعیت زنان انقلاب اسلامی در 77/11/5 ؛ زهرا مظلومی فرد، صدیقه بیگم حجازی قانکی، صدیقه تاجی فرد، نیره قوی، کبری خزعلی و حکیمه جعفری نسب کرمانی.
77- تشکل اسلامی فارغ التحصیلان لرستانی در 77/11/10 ؛ ابراهیم بارانی بیرانوند، علی میخک بیرانوند، محمد شرفی، بهادر ولی زاده، علی یار رشیدپور و فرود هاشمی.
78- مجمع دانشجویان و فارغ التحصیلان یزدی در 77/11/30 ؛ علی افخمی فتح آباد، محمدعلی سلمانی نژاد و محمدحسین شریفی نسب.
79- جمعیت جوانان انقلاب اسلامی در 77/11/30 ؛ اصغر ابوالقاسم پورکیا و علی اصغر میرزایی.
80- جمعیت مستقل ایران اسلامی در 77/12/1 ؛ قدرت علی حشمتیان، جواد باقرزاده، احمدعلی امجدیان، عبدالله فلاحی و فرشته حشمتیان.
81- حزب فرزندان ایران در 77/12/1 ؛ جمشید ایرانی، محمدرضا ابوالحسنی، محمدطاهر آهنگری اسبویی، آراسب احمدیان، بهروز صبوری سبحانی و علی جوادی.
82- حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی در 77/12/1 ؛ محمدرضا خاتمی، حسین کاشفی و حسین نصیری.
83- کانون اسلامی قضات در 77/12/1 ؛ محمدحسن میرزابیگی، جمال قضاوتی و محمد محمدی.
84- جمعیت انصار المهدی(عج) در 77/12/11 ؛ عذرا انصاری، سیدمصطفی حسینی و عبدالرحمن انصاری.
85- مجمع دانشگاهیان استان گلستان در 77/12/15 ؛ حمید حق شناس یحیی نژاد، احسان مکتبی و مسعود رهنمایی.
86- کانون زندانیان سیاسی مسلمان دوران قبل از پیروزی انقلاب در 77/12/18 ؛ سیدکاظم اکرمی، مصطفی برزگر، احمدعلی برهانی، احمد حاتمی یزد، جلال صمصامی فرد، حسین طوسی، محمدرضاعلی حسینی عباسی، جواد منصوری و الله کرم میرزایی.
87- انجمن مدیران و متخصصین صنعتی و اقتصادی ایران در 78/2/15 ؛ محسن صفایی فراهانی، مرتضی الویری، مرتضی حاجی، نورالله عابدی و سیدرضا نوروززاده.
88- کانون همبستگی فرهنگیان ایران در 78/2/15 ؛ علی فایضی، محسن آشتیانی عراقی، محمود کاظمی بیدهندی و عباس اسلامی مفیدآباد.
89- حزب سعادت ایران در 78/2/30 ؛ غلامرضا صدیقی اورعی،حسن جمشیدی، محمدجواد فضائلی اخلاقی، ناصر محمدی، سیدرضا واسعی، حسین رثایی و حمیدرضا قندهاریون
90- کانون فرهنگی میثاق شهدا در 78/3/5 ؛ بی بی قدسیه علوی، زهره عرفانیان صغیرپرورجوان و نیره پورجواد.
91- جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی در 78/5/5 ؛ داود دانش جعفری، حسین فدایی، علی یوسف پور، عبدالحسین روح الامینی، علی دارابی، اصغر صبوری، مجتبی شاکری و احمدعلی مقیمی.
92- حزب اسلامی رفاه کارگران در 78/5/20 ؛ حسین سرافراز، عباس الهیار و حسین فرجی گلهین.
93- حزب کارگزاران سازندگی ایران در 78/5/25 ؛ محمد هاشمی بهرمانی، عطاالله مهاجرانی، غلامحسین کرباسچی، محسن نوربخش، محمدعلی نجفی، فائزه هاشمی بهرمانی، حسین مرعشی و رضا امراللهی.
94- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان در 78/5/25 ؛ وحید احمدی، محمود نیلی احمدآبادی، عادل ترکمان رحمانی، رحمت الله قاجار، محمدعلی دوستاری، سیدحسام الدین ذگودی و ضیاءالدین شعاعی.
منبع:

واژگان و اصطلاحات سیاسی
 


نظر شما درباره این مطلب
نام و نام خانوادگـــــی:
email پست الکتــــــــرونیک:
website تارنمای الکترونیکی:

 
زمان بارگذاری صفحه: 0.019 ثانیه